Z080609 @ 26-05-2012 21:55
Beni anlamadınız. Anlatamadım kendimi size. Nasılda dostça hayaller büyütmüştüm içimde. Hep, sıfatlar takmak istediniz. Olmadı. Ya siz beğenmediniz beni, Ya ben sevdiremedim. Olsun. Belki başka bir yerde... Korkmayın, eğlenceniz bitmez. Yine geleceğim... Yazım Tarihi: 08.haziran2009
C070609 @ 26-05-2012 21:55
Bakma yüzüme, Bakışların intihar. Yalanlar duyuluyor, Sessiz çığlıklarımdan. Gözyaşlarımda yüzüyorum, hep Akıntının aksi istikametinde. Kulaklarımda, yalnız senin sesin. Bakışlarım anlamsız... Dur gitme, Ben gidiyorum. Dayanamam, Gitmelerine. Yaşayamam, Beni sevmeyen, bir senle... Yazım Tarihi: 07.haziran2009
E250509 @ 26-05-2012 21:55
Ben seni seviyorum. Seni değiştirirsem, Kimi seveceğim... Yazım Tarihi: 25mayıs.2009
A150509 @ 26-05-2012 21:55
aslında bir hayattır akıp giden, güzelliğini sen belirlersin. bazen içine hüzün ve keder, kimi zaman neşe atar, ama hep bir adım daha ilerlersin. yürü, bakma ardına. aynı lezzeti almamalı insanlarla. fark yaratmalı. son saniyelerini yaşıyor dahi olsan. elini kalbine koyduğunda, gözünden yaşlar akıtarak, "yaşadım!" demelisin. hiç ölmemecesine... işte şimdi, senin kadar güzel oldu hayat. arzu'ya... yazım tarihi: 15mayıs.2009
S030609 @ 26-05-2012 21:55
Tek başıma uzansam yatağıma, Baksam, Tavandan akıp giden, renkli tozlara. Tozlar hep gri mi olur? Sesler geliyor çok uzaklardan. İnsanlar var etrafımda, Peki, Nedir bu sessizlik? Uyumalıyım, konuşmalıyım. Anlatmam gerekenler var, Saklıyorum, bin yıldan beri. Uykumda anlattıklarım, Anlattım sayılır mı? Bazen diyorum, sıksık. Sesim alabildiğine kısık. Hatta, Ağzımdan bile çıkmıyor sözler. İçimdense, hızla geçiyor. Ve diyorum ki, Mutluluk, Bana yakışır mı? İki yüzüm var benim. Gerçek yüzümü göremez kimse. Ben bile korkarım görmeye. Belki ...
K160409 @ 26-05-2012 21:55
Bir kurşun daha beynime. Normalde kalp demeli şairler, Kalp benim için anlamsız artık. Bir beynim kaldı. Organ olarak değil, Ruhen aslında. Bu son noktası, Bende kalanların. Son kırıntılar. Kaybediyorum. Zihnim bulanık. Halüsinasyonlar görmem, Yakındır. Güvenmemeliydim, Kimseye. Yanılmışım… Seni zaten kaybetmiştim. İçimde de kaybediyorum. İşin kötüsü, Kendimi, Benliğimi, Hayatımı, Kaybediyorum. Ölüm ne? Ne zaman gelecek? Gelecek yok! Benim için. Yanıyorum. Sadakat yok! İçimdeki karamsarlık, Bitmez, Bitemez. Gidiş, ama son kez. Belki bulurum orda seni. Bulmalıyım. Yoksa... Ne olur, Benimle kal, Ruhumda kal. Sadece... Yazım Tarihi: 2009.16nisan
G120409 @ 26-05-2012 21:55
Gururun olmayacak, deseler keşke. Bana en büyük sürpriz olur. Bulamaz mı İsviçreli bilim adamları, Bu kez de kibire, gurura çare. Hep gereksiz uğraşlar peşindeler. Gururum olmasa, çözerim her sorunu kendim. Çözmeli birileri, Çaresi yok mu? Bu gururum yüzünden, Tutuşturup tüm evi, Kendimi yakasım gelir. İnadım katırdan, keçiden beter. Yeni bir form, yeni bir tür oldum artık Bu inadı çözenin. Eğilip önünde. Ayaklarından öpesim gelir. Yazım tarihi: ...
Y070409 @ 26-05-2012 21:55
Bir kadın ölür. Sokakta yalnız bir adam. Yüzü karanlık, ağzı güleç. Nasıl başarıyor böyle durmayı. Ruhu katran kaplı, Ona buna saldırıyor. Onsuz eğlence olmaz. Nasıl başarıyor. Bir adam ölür. Ruh gibi dolanır sokaklarda. Eğer gelirse, ayda bir sokağa çıkma isteği. Belki yağmur yağdıysa. Ve boşsa sokaklar kalbi kadar. Elleri havada yalvarıyor. Kabul olur dualar, Emin. Kimse anlayamaz onu başka. Kimse anlamıyor. Anlasalardı yalnız olmazdı zaten. Kader ağlarını örer elbet. Bir ...
D250309 @ 26-05-2012 21:55
Her geçen yıl, Bir adım daha yaklaştırır bizleri ölüme. Ölümü seviyorsan sorun yok, Ya sevmiyorsan... Niyedir öyleyse bu kadar sevinç, mutluluk. Sevinç ve mutluluk, aslen aynı anlamdadır. Ama büyütülmelidir bugünün coşkusu. Kızılmalıdır hatırlamayanlara, Onları üzmek pahasına da olsa... Bencillikte ve kibirde tavan yapılmalıdır. Yoksa kendimize, Yine kendi gözümüzde, Nasıl daha fazla anlam yükleriz. Nasıl değerli kılarız kendimizi, kendimize... Ve yine bugün, yeni doğumlara gebe. Belki ...
saçma @ 26-05-2012 21:55
her saniye, zamandan çalan bir saniye. sessiz ve nedensiz dinlemeli yaşamı. oysa ne kadar yaşıyoruz ki, bilinmeyen pekçok şey içinde. bilinmeyen bir ölümden korkan insan, hergün binlerce bilinmeyenle, sarmaşdolaş. ne kadarda mutlu onlarla, olanlarla. oysa ben çoktan ölmüşüm. sende, onlar da. kim farkında ki doğarken öldüğünün. bir sürü bilinmeyen, bilinmeyendir insanı korkutan, pişman eden. yapmadıklarım, ertelediklerim terkettiklerim. bu oldu mu emin değilim. ölüm varmış ufukta, korkmalı mıyım? otobüsteyim, bir ...
