Kaba saba bir söz bulutu geçiyor zihnimden.

Bir köşeye sinerek bekliyorum geçmesini,

Sanki seçme şansım varmış gibi

Televizyonla saldırıyorum kafamdaki buluta

Az sonra, sağanak iniyor tepeme.

Cebimden çıkarıp suratıma bakıyorum aynamı.

Boyamış yine o hüzün sarısını yüzüme.

“Hastayım, yaşıyorum…” 

Şaka yapıyor bana yaşam, kalem, ciğerlerim…

Az sonra bitiverecek

Ve sanıyoruz hepimiz güleceğiz.

Kimse gülmüyor bedeninin dili

Susmuş bir saat gibi durunca

Konuşulacak kelimeler

Bir ağız bulamıyor saçılmaya.

Bir mermer taşına…

Son sözler…

Ve hatırlanırsa bir Fatiha…

Sağanak bittiğinde…

Uyanıyorum televizyonun karşısında.

Üstümde bir cenazenin ağırlığından,

Silkeleniyorum yazdıkça:

Son sözlerimi yazar gibi…

Bitmesin ister gibi…

Bir taş olsaydım der gibi…

Bir bebeğin şefkat araması gibi

Ölümde şefkat aramak…

Bir yetişkinin ölümü.

• Türk Dilini Korumak...

  Türkçe'nin doğru-yanlış kullanımıyla ilgili yeni bilgi ve fikirler...

• Kişisel Gelişim

  Biraz yavaş açılıyor, ama çok verimli bir site. Kişisel gelişimine önem verenlere tavsiye ederim.

• Dergibi blog

• COCOYUZ

  Ben anlatamıyorum siz bir ziyaret edin. Çok zengin ve eğlenceli bir site

• Amasya Radyo Televizyon

  Bu gazetede benim de köşem vardı:(

• DERGİBİ

  Edebiyat sevenlere ve edebiyatı tartışanlara...

• EKŞİ SÖZLÜK

• Vikipedi

  Özgür Ansiklopedi

• Samsun Haber

• Kutadgubilig

• Varlık Dergisi

• VİRAN VE BAHAR

  Aylık elektronik edebiyat dergisi.

• Diyebilsem

  Tasarımı sade ve insanı yormuyor. Hoş bir kişisel edebiyat sitesi.

• OKUMA YERİ

  Bu siteye uğramanızı tavsiye ederim; özenle hazırlanmış, okunası bir site.

Korkmayın, korkmayın...

kederim ince, duvarlarım zayıf

ve mezar koleksiyonum var

göğüs kafesimin içinde

korkmayın, tüm kırık hayallerimi

gömdüm oraya ve söz verdiler

bir daha hortlamayacaklarına.

Öyle ise korkmayın benden

çünkü öldürdüm ateşten tutkumu

bir güle benziyordu, kırmızı ve büyük

parmak uçlarıma kadar erişen -ki

nereye dokunsam yakıyordu.

Korkmayın, öldürdüm deliliğimi

ruh hekiminin insafsız neşteriyle

kederlerim ince ve hastalığım zayıf

eşitlemek için kendimi size!  

• İskender PALA: Babil'de Ölüm İstanbul'da Aşk

  Çok güzel bir roman, şiddetle tavsiye ediyorum.

• Dr. Frank Vertosick Jr.: Beyninize Bir Kez Hava Değmeye Görsün

  Popüler Bilim Kitapları

• Friedrich NIETZSCHE: Böyle Buyurdu Zerdüşt

  Felsefeyi sevenlere:)

• Murat Gülsoy: Büyübozumu:Yaratıcı Yazarlık

  Can Yayınları

• Maurice Blanchot: Günün Deliliği, Karanlık Thomas

  "Derin sularda yüzmeyi, uzağa, öte'ye gitmeyi, Blanchot'nun düşüncesinin dehlizlerinde dolaşmayı ve kaybolarak başka bir ben bulmayı göze alan okurlar için."

• William Blake: Hasta Gül

  "William Blake (1757-1827), tarihsel olarak Romantizmin öncüleri arasında yer almasına rağmen, bütün akımların dışında kalan bambaşka bir yol çizmiştir. Yaşadığı dönemde ‘deli ve dahi,’ ‘maskesiz bir insan,’ ‘ruhsal isyanın prensi’ olarak anılmıştır."

• Adil Maviş: Hızlı Okuma

  Hayat Yayınları

• İskender Pala: Kitab-ı Aşk

  ... "Çünkü canına sevgili isteyen ile sevgili için can isteyen arasında hayat yolculuğunun ta kendisi gizlidir."

• Lale Müldür: Seriler Kitabı

• Oğuz Atay: Tehlikeli Oyunlar

• Dorothea Brande: Yazar Olmak

  Yazan herkesin okuması gerek. Çevirisi pek başarılı değil ama yine de okunmalı

• YAZIM ATÖLYESİ-Web Sitem

  Yeni ve yazı heveslisi bir site. Editör ve yazar aranıyor bu siteye.

• FOTOĞRAF ARŞİVİM-Blog

  Fotoğraflarımı arşivlediğim blogum.

TURUNCU AİLEMİN YEŞİL BAHÇESİ

Karabük'ten ayrıldığım gündü. Bir şehri, bir aşkı, bir gençlik romanını bırakıyordum ardımda sonunu heyecanla beklediğim. Demir Çelik fabrikalarının uzun bacasından çıkan simsiyah dumanlar, hayat trenimin bacasıydı sanki, hızla akıyorduk oyunlara, tren hiç durmuyordu. Bir gün babam emeklilik haberiyle geldi. Bu taşınmak demekti. Bu hayat trenimin durması demekti, ve daha bir çok şey.

Karabük'ün dumanlarını ciğerlerimde taşıyarak geldim Samsun'a. Ardımızdan koşan köpeğimizi, anadol marka arabamızı, bahçemizdeki misket elmasını ve o canım balkon sefalarını. Yeşil bekledim Samsun'u, tanıdık bekledim. İçimdeki Karabük aşkını hissetmiş gibi, kıskanmış gibi saldı üstüme düşmanlığını. Vahşi beton ormanları arasında yolumu kaybetmek üzereyken... sevmeye başladığımı farketmedim O'nu. On beş yılda 15 köprü kurmuşuz aramızda; arkadaşlar, iş, sinema... Sonra başka Samsun'ları gördüm, bulvarın iki sokak üstünü, 200 evleri, yavuzselim'i, sonra limanı, gazi'yi, Meşe Tesislerinde günbatımını...

Şimdi uzaklardan Samsun'u düşünüyorum da, turuncu yürekli annemim yemyeşil şeftali ve armut bahçeleri geliyor aklıma. Baruthane'nin arkasındaki vadi... Önünden dere akan yemyeşil bir gözdeyi. Şehrin gürültüsünden nasıl da arınmış, gece yarıları ilk defa orada duydum kuşların ötüşünü. Samsun'da semaver çayı demleyen yerler var mı acaba? Annem semaver çayı yapardı. Yanına Amasya çöreği. Beyaz keşkeği de ilk defa tombul bir börekçide gördüm. Bizim keşkeğimiz turuncu olurdu. Şimdi o kalabalığı arıyorum Ayancık sokaklarında. Annemin Amasya çöreğini. Zeynep yine Orhan'ın başının etini yiyor mu acaba? Samsun'da siyaset de hararetlidir şimdi. Mecidiye de pazar günleri sokaklara sergiler açılmıştır. Annem kızıma ciciler alır ordan. Ayşe yine pidecide yemiştir öğle yemeğini. Belki de pizzacıya gitmiştir. Sahil yolu bisiklet kaynıyordur sonra, Sevgi Kafe önünde çocuklar oynuyordur.

Pazara gittik pazartesi günü Ayancık'a. Gözüm İlyasköy pazarını aradı. Şeftalileri, nektarileri, kocaman deveci armutlarını. O koskoca armutları babam ve annem yetiştiriyor. Yeşilin ve toprağın çilesini sürüyorlar alınlarında. Bir toprak kokar, babam sevinir yağmura. Şehrin ortasında yağmura sevinemezsin, batar ortalık, üstüne çamur sıçrar ve o kokuyu farkedemezsin. Oysa annemin bahçesi yağmur için şükreder, o yağmurun can verdiği bir tomurcuğu öper babam, kendini toprağa verir, toprak ona güzelliğini sunar. Ve toprak ne demektir, annem bilir, bahçeden maydanoz toplamanın turuncu ışığını alır içine annem, babam toprak ne demektir bilir.

Duymuştum; Gazi ve Atakum Belediyelerinin küçük kiralık bahçeleri varmış. İnsanlar istedikleri zaman gelir, küçük kulubelerinde çaylarını demlerler, maydanoz fideler, domates ekerlermiş. "Biraz nefes alıyoruz işte hemşerim, sen şanslısın, ne güzel hep bahçedesin." derler babama. Babam bir yandan "öyle." derken, diğer yandan hatırlar toprak ne demektir, ne emektir.

Annemlere yardım etmeye gitmiştim, armut toplayacaktık. Kasım ayıydı, soğuktu. Deveci armudu bu mevsimde toplanır. Öyle özenilir ki o armutlara, tırnağın hafifçe çizse üstünü, armut çürür ve bütün kasayı sarar. Tek tek boylarına göre ayrılır armutlar. Tek tek yumuşak kağıtlara sarılarak dizilir kasalara. Babam arabasının bagajında götürür onları Samsun meyve haline. Daha küçük boylarını pazara gidip satar babam. babam toprak ne demektir bilir, çükü kendini toprağa verir, yaratandan bekler ödülünü.

Annem her pazar misafir ağırlar, turuncu renkli keşkeğini yapar, yanına Amasya çöreğini. Samsun'un beton ormanlarından kaçabilen gelir bu yemyeşil bahçeye. Hamsi ızgara, illaki semaver çayı yanına. Annem toprak ne demektir bilir, çünkü bu toprak getirdi bizi Samsun'a.

Kara toprak derler buradaki toprağa. Şeftalilerin olduğu yer biraz taşlıktır. İncirin dibi bahçeden de kaçışın yeridir. Çünkü sakinlik yorar artık şehirle yoğrulmuş yürekleri. İncirin dibi, biraz şehirlidir. Çünkü hayır demez hiçbir şehirli; tatlı, ballı incir kovasına.

Burada Ayancık'ın bir köyünde yeşilliğin içindeyim. Mor ve Ötesinden bir şarkı dinliyorum, Samsun aklımda: "Beton ormanın avcı ruhları..." Çünkü Samsun biraz vahşi, biraz kibirli. İstanbul'a bakan bir yüzü var Samsun'un, girişimci ruhlarla oynaşan bir gizi var. Kurtuluş savaşının övüncü var Samsun'da, çünkü yol olup akmıştır kurtuluş taşraya. Çünkü savaşçıdır Samsun, biraz amisos barındırır bağrında. Burada her kadın ve her erkek biraz amazondur. Çünkü Samsun biraz yaralıdır ve savaşçı ister konuklarını da. Sanki İstanbul'a alıştırır. Ve kolay kolay sevdirmez kendini her yabancıya.

Ben mi sevdim Samsun'u, Samsun mu beni sevdi bilmiyorum. Alıştım Samsun limanlarından gelen yaralı gemilerin seslerine. Kimbilir kimlere ilham verir, denizin yanında denizi özleterek şairane ruhlara. Kızmasın kimse Samsun'a, Samsun yaralıdır. Ne kadar severse kişi, o kadar sevdirir kendini Samsun, çünkü biraz kibirlidir. Ve Samsun ne demektir babam bilir. Çünkü kendini toprağına vermiştir.  

Şiir : PİRİNÇ
Lale Müldür



pirinç ülkesi   pervazlarda beliren ilk   bir erik yeşili gibi dağılan tepelere   güneş nasıl kayarsa   gölge-tarlaların üzerinden   kalem öylesine kayıyor pirinç kelimelerle   bu sabah yatağımın kenarında   bütün günahlarımın silindiğini gösteren   bir işaret buldum:   kayık şeklinde bir leğenin içinde   yüzen bahar dalları...   ah evet, uzak okuyucu,   günahların hatırlanmadığı bir yer olmalıydı   bizim için...     Hiç kimsenin göndermediği   artık gönderseler de fark etmez çünkü yazdım   bundan sonra da göndermeyeceği   cam bir kutuda yüzen bir krizantem olmalıydı   evimizin önünden geçen beyaz boneli   Hollandalı bir kız olmalıydı   ki elindeki kumral köy ekmeği bana daima   güzel şeyler hatırlatır   veya ne bileyim ben sarışın spiral   bulut halinde saçlarıyla Rapuntzel   ya da her an bir çam ağacına dönüşüverecekmiş   duygusunu veren çünkü bordo flütünden daima   koyu yeşil ezgiler dökülür dökülürdü   bir Pan olmalıydı...   bizim için...     herkesin küçük bir bahçesi olmalıydı   üzerinde fikir teatisinde bulunabileceği saatlerce   mesela aramızdan biri bahçesinde gece yarısından sonra   enteresan bir durum gözlemişse hemen hiç çekinmeden   arkadaşlarını arayabilmeliydi   hareket eden cisimler üzerinde pembe mumlar   kendini gizlemeliydi   tam gece yarısı olduğunda birdenbire   Mona Lisa çalmalıydı...   gümüş kapların içinde bir tadımlık   yiyecekler olmalıydı...   ne kötü şimdi şu an dışarı baktığımda   sana bu derece yabancılaşmam...   o kadar yakındık ki...   ama işte şimdi elimi dışarı uzattığımda   yağmurun yağıp yağmayacağını kavramak dışında   sana dair hiçbir şey bulamıyor olmam   sana tutunamamam ki katiller bile geride   el izi bırakır, ne acı...   şu an üstümde sarı simlerle işlenmiş   lacivert kadife eşofman olmasından son derece   memnun olmama karşılık bütün bunları   ve başka birçok şeyi bırakıp   çiçekli ince elbiselerle   kafamda hasır üçgen bir şapkayla   sulak pirinç tarlalarında   seninle yan yana dolaşamayacağımızı   bilmek ne kötü...   ah senden bir işaret   en ufak bir işaret gelse...   ama belki de o zaman sen Napoli’ye, Sicilya’ya   hatta Korsika’ya gitmek isterdin de yine bu   pirinç tarlaları ideası suya düşerdi...   hatta hiç unutmam bir seferinde ikimiz   Mısır’a gitmek istemiştik de   ben kendimi Salzburg’da sense evde bulmuştun...   senin benimle hiç konuşmadığın günlerdi   sanki aramızda bir çatlak açılmıştı   Salzburg’da seni unuttuğum söylenemezdi   unutmadığım da...   hiçbir şey çözümlenemiyordu öncesinde de   sonrasında da geriye dönülmez hareketlerin...   ben şimdi Paris’te bir Çin lokantasında oyalanıyor   olsam da bu ancak gülünç bir tedavi, soytarılık   çünkü biliyorum hatta hepimiz biliyoruz ki   pirinç tarlaları projesi asla gerçekleşmeyecek   ve artık hiçbir şey eskisi gibi değil   olamaz da   seninle ayrıldığımız günden beri   bunun için yatak odalarımızda   başuçlarımızda su dolu bardakların yanında   mumların yanması gerekmiyor   artık sözcüklerle sonsuza dek   oynamak istemiyorum   bazan gri-mavi bulutların içinden   sessizliği yararak bir jet uçağı geçiyor   bu basit gibi görünen gerçeklik imajı birçok şeyi   bütün sözcüklerin ötesinde   birden açıklıyor sanki   bunu bilmek bana yetiyor.
 
Lale Müldür

• Bülent Ortaçgil: Bu İş Zor Yonca

• Bülent Ortaçgil: Değirmenler

• Şebnem Ferah: Değirmenler

  Bülent Ortaçgil'e Saygı

  Değirmenler'i bir de Şebnem Ferah'tan dinleyin:)

• EZGİNİN GÜNLÜĞÜ: Eksik Bir Şey

  DARGIN MIYIZ

• Ezginin Günlüğü: Gelmiyorsun

• Bülent Ortaçgil: Küçük Şeyler

• Herriet Lerner-Öfke Dansı

  "Bağımsızlık, önemli konularda kendi kendimizi açıkça tanımlayabilmemiz demektir; ama duygusal olarak uzaklaşma anlamına gelmez."

• Herriet Lerner-Öfke Dansı

  "Zaman geçtikçe bağımsızlığını suçlamadan ve kendini uzaklaştırmadan ilan etmeyi öğrendi."

• İnfitar Suresi/6- Kur'an'ı Kerim

  "Ey insan! Nedir seni lütuf sahibi Rabbinden uzaklaştıran?"

• En'am Suresi/32-Kur'an'ı Kerim

  "Dünya hayatı ancak bir oyun ve oyalanmadır."

• Hz. Muhammed (S.A.S)

  "Kişi sevdiği ile beraberdir."

• Herriet Lerrner-Öfke Dansı

  "Bir ilişkiyi ancak değiştirmeye başladıktan sonra gerçekten görebilirsiniz."

• Oğuz Atay

  "Batılı inceler, biz severiz."

• İrvin D. Yalom- Nietzsche Ağladığında

  "Bertha'ya bağlı değil, ona yüklediğim özel anlamlara -onunla hiçbir ilgisi olmayan anlamlara bağlı olmamdı."

• Irvın D. Yalom - Nietzsche Ağladığında

  "Sırf pençeleri yok diye kendilerine iyi diyenlerden biri olmaktan vazgeçirmeliyim onu."

• Irvin D. Yalom - Nietzsche Ağladığında

  "Benim de kara dönemlerim vardır. Kimin yokur ki? Ama ben onlara sahibim, onlar bana değil. Benim varlığımla beraberler. İsterseniz şöyle diyelim. Onlarla beraber yaşama cesaretini gösterebiliyorum."

• Ezginin Günlüğü: Yıldız DağıSabah Türküsü